بررسی و طراحی مبلمان شهری یکپارچه
چکیده ی قسمتهایی از متن:
باتوجه به رشد روز افزون شهرها وتوسعه هر چه بیشتر شهر نشینی در تمام جهان و بخصوص کشورعزیزمان نیاز های شهری شهروندان در کانون توجه هرچه بیشتر قرارمی گیرد.
فشارهای روز مره وارد بر شهروندان یک شهر به اندازههای بالاست که وظیفه طراحان شهری ایجاب می کند با در نظر گرفتن نیازهای شهروندان در سطح شهر وایجاد فضای مناسب برای شهروندان تلطیف هر چه بیشتر فضای شهری بکوشد. امروزه نیازهای شهروندان با گذشت زمان کاملا تغییر یافته . شهروندان شهر های بزرگی مانند تهران در دنیا در شهرکهای مسکونی خاصی زندگی می کنند که در داخل ویا حومه شهر قرار دارندو اکثر آنها بیشتر برای انجام کار از شهرکهای اطراف شهر ونقاط حاشیه شهر خود را به مرکز شهر می رسانند. با گسترش شهر ووسعت دامنه آن وهمین طور مزایای انبوه سازی مسکن روز به روز بر نیاز به این شهرکها افزوده می شود وتعداد آنها نیز با همین نیازرو به افزایش است.
این شهرکها در واقع شهرهایی هستند دراشل کوچک آنها تمام نیازهای یک شهر را دارند ولی باید این مسئله را مد نظر قرار داد که نیازهای این شهر در واقع نیاز شهروندان این شهرکها نیازهای خاصتری می باشد این توسعه روز افزون شهری از یک جهت وازجهت دیگر نیاز به ارتباطات در زندگی مدرن شهری امری بدیهی می باشد. امروزه بسیاری ازشهروندان از تلفن همراه در سراسر دنیا بهره مندند ولی باید اعتراف کرد تلفن همراه به هیچ وجه نتوانسته نقش تلفن های عمومی شهری را ایفا کند وشهروندان را از این تلفنها بی نیاز کند وبا وجود تلفنهای همراه تلفنهای عمومی داخل شهرها هنوز یک نیاز واقعی محسوب می شود وجزئ کارامد ترین تجهیزات شهری می شود.در نتیجه در شهرکهای مسکونی نیز کیوکسهای تلفن عمومی می باشد که میتوان به طور خاص طراحی آنرا برای این شهرکها مورد مطالعه قرار داد.
برای این کار لازم است که اطلا عات بیشتری در مورد مبلمان شهری وجایگاه طراحی مبلمان شهری در فضاهای شهری داشته باشیم .به طور کاملا مشخص امروزه مبلمان شهری جزء لاینفک یک شهر می باشد و از اهمیت خاصی درشهرها برخوردار است. البته این موضوع از ابتدای قرن بیستم وانقلاب صنعتی در انگلستان ومتعاقب آن در اروپا که باعث شکل گیری شهرهای مدرن شد کاملا احساس می شود .برای شناخت بیشتربه مبلمان شهری اندکی در مورد توسعه تاریخی مبلمان شهری خواهیم نوشت ولی بطور کلی باید بدانیم که با توجه به نیازهای شهروندان بخصوص شهرکهای مسکونی به مبلمان شهری بر طرف کردن نیاز های شهروندان در محیط شهر وشهرکها امروزه یک نیاز است.
...
ابداع خانواده قابل توسعه از مبلمان شهری که اتصالات مشابه وپایه نگهدارنده مشترک داشته باشد , هدف سیستم های مبلمان یک پارچه است .ویژگی چنین سیستمی ضمن ایجاد هماهنگی در اجزائ شهر موجب کا هش مصرف مواد ,تقلیل هزینه های ساخت و کاهش ابعاد می شود .
تعریف پایه یا ستونی واحد که مورد استفاده روشنایی و اسامی خیابان ,علایم وزباله دان وغیره باشد می تواند از تکثیر جز ئیات اضافی بسیار در خیابان بکاهد . در حالی که هم
اکنون هر سازمانی برای خودپایه ای تعبیه می کندوفقط ازقسمت محدودی از آن بهره می جوید ,ضمن آنکه اتصا لات نگهدارنده خاص خود و دهها ماده ورنگ نا همگون دیگر را نیز به آن اضافه می کند . یکپارچهگرایی و اشتراک مداری در چنین مواردی نه تنها موجب هماهنگی بصری می شود بلکه به هویت منطقه ای وشهری هم کمک می کند .
نکته ظریف در این میان وجه تمایز سیستم های یک پارچه با سیستم های چند منظوره است .در یک سیستم چند منظوره ,محصول از ابتدا به این قصد طراحی می شود و احتمال دگرگونی در سیما وپیکره آن زیاد است .اما در مبلمان یک پارچه لزوماً چنین هدفی دنبال نمی شود .بلکه اجزا و عناصر مورد نظر در صورت تطابق وحفظ پیوستگی ظاهری با عنصر ثابتی یک پارچه می شود .
مبلمان شهری , مجموای از تجهیزات وتسهیلاتی است که کیفیت وکارایی زندگی را در شهر وخیابان ارتقا می بخشد . در برسی سیر تحول این مجموعه وسابقه تلاشهای پیشین
انچه که قابل ذکر است ,ارتباط تنگا تنگ تاریخی وتفکیک ناپذیر این عنا صر با خاستگاه خود است ...
بخشهای پایانی تحقیق:
طراحی زباله دان شهری بر اساس قابلیت تفکیک زباله ها، کاری است که شرکت بوسهدیزاین[1] در اولم[2] آلمان انجام داده است. این طرح برپایة ایدة دانشجویی شکل گرفته که جایزة طراحان جوان ایالت باواریا را نیز اخذ کرد. استوانه هایی فلز با درپوش رنگی برای تفکیک زباله ها (شیشه، کاغذ و منسوجات) بخشی از محصول است که سر از زمین برآورده است، اما بخش اعظم محصول در زیرزمین است که فضای ذخیره سازی زیادی برای زباله ها فراهم می کند این مخزن با استفاده از دستگاه به راحتی تخلیه می شود و هنگام استقرار به عنوان یک عنصر شهری زیبا و کارآمد عمل می کند. (تصویر 110).
آنچه که بیان شد تنها نمونه های کوچکی بود از انواع طرح های سازگار با محیط برای شهر و خیابان بدیهی است هر شهری بنا بر ویژگیهای اقلیمی، فرهنگی، سنتی، اجتماعی و غیره می تواند مکانی بالقوه برای این گونه اندیشه ها باشد. این دیگر برعهده طراحان و صاحبان فکر و اندیشه است که چگونگی در این جهت حرکت کنند. خواه ناخواه دنیای آینده به این نکات تفکرات احترام می گذارد و به این سمت میرود.
تا اواخرقرن نوزدهم حتی خیالپردازی مانند ژول ورن هم نمی توانست شهری را با بیش از یک میلیون نفر سکنه تصور کند. با این حال تا سال 2010 بیش از 500 نقطه روی زمین چنین وضعی خواهند داشت که 26 نقطه از آنها نیز جمعیتی بیش از 10 میلیون نفر را در خود جای خواهند داد. در حقیقت برای اولین بار در تاریخ، ساکنان شهرها از مناطق روستایی بیش تر شده اند.
شهرها به گونه ای رشد یافته اند که بیشتر پاسخگوی نیاز خودروها باشند. جابجایی با وسایل نقلیه شخصی بر چیدمان فیزیکی شهرها، موقعیت منازل، کیفیت تجارب و صنایع و حتی الگوهای روابط متقابل انسانی تاثیر گذاشته است. طراحان شهری در اطراف بزرگراهها، سازه های طبقاتی برای توقف خودروها پیشنهاد می دهدو در صدد ارائه الگوهای کاهش ترافیک در ساعات پررفت و آمد خیابانها هستند. مهندسان شهر هم اغلب به بهای نگرانیهای زیست محیطی تلاش می کنند با محدود کردن حدود ثغور شهر، طبیعت را کنترل کنند. شهرها برای حل معضلات زیستی خود نظیر فاضلاب و انواع آلودگیها به راهبردهای سنتی تکنولوژی متوسل می شوند.
کوریتیبا مرکز ایالت پارانا[4] در جنوب شرقی برزیل مسیر متفاوتی را برای حل مشکلاتش برگزید. این شهر یکی از پر رشدترین شهرهای این کشور است که مناطق مرکزیاش همچون قارچ از 300 هزار نفر در سال 1950 به 2/1 میلیون نفر در سال 1990 رسید. ماهیت اقتصادی کوریتیبا در خلال این سالها از بن تغییر کرد. جایی که زمانی قطب محصولات و فرآورده های کشاورزی بود به کارخانه صنعتی تبدیل شد. پیامدهای چنین تغییر پرشتابی برای دانش پژوهان توسعه جهان سوم آشناست: بیکاری، اسکان های غیر معمول و موقت، تراکم، راهبندان و زوال محیط زیست. اماکوریتیبا سرانجامی همچون بسیاری از همزادانش نداشت. اگر چه فقر و درآمد پایین دو شاخص این شهر هستند، در عوض آلودگی کم، نرخ پایین جنایت و فرهنگ شهرنشینی توسعه یافته از نکات برجستة این شهر هستند.
چرا در جایی که دیگران با شکست مواجه شده اند، کوریتیبا پیروز شد؟ حکومت پیشرفته شهر، کوریتیبا را به آزمایشگاه زنده ای برای آزمودن سبکی نو از توسعه تبدیل کرد: اولیت دادن به و سایل جابه جایی عمومی بر وسایل نقلیه شخصی، فعالیت در راستای حفظ محیط و نه علیه آن، رهیافتهای مناسب شهری به دور از فناوری های پیشرفته صرف و بدعت در شرکت شهروندان در تصمیم گیریها به عنوان برنامهریزان اصلی این توسعه.
در این شهر مسیرهای ویژه اتوبوس و دوچرخه، پارک ها را با سیستم حمل و نقل شهری یکپارچه کردند (تصویر 111). سیاست «طراحی با طبیعت» مسائل زیادی را حل کرد: سیلاب پرهزینه و تحمل ناپذیر را به خاطره ای در دوردستها بدل کرد و شهر را از سرمایه گذاری کلان برای کنترل آن رهایی داد. شاید از همه مهم تر استفاده از دشت سیلابی مصنوعی برای زمینهای پارک بود که توانست فضای سبز هر نفر را از نیم متر مربع در سال 1970 به 50 متر مربع در سال 1996 افزایش دهد.
- Busse Design[1]
- Ulm[2]
[3] - این قسمت خلاصه ی برگردان مقاله ای به همین نام است از مجله یscientific Americam مارس 1996 به قلم «یوناس رابینوویچ و جوزف لیتمن» (Jonas Robinvitch & Josef Leitman)
- Parana[4]